اجناس عشره كه دلالت دارند بر مزاج سرد و خشك سوداوى و علامات مختصه بان اول سردى و خشكى ملمس دوم لاغرى بحدّ افراط سيم كندى روئيدن موى بدن با سياهى رنگ آن و رنگ بادنجانى چهارم زيادتى فكر و گزيدن دهن معده و اشتهاى كاذب و پرمو بودن بدن پنجم كوچكى دست و پا و بىاندامى آنها و ضيق عروق و كوچكى و خشكى آنها و لاغرى ماهيچه‌هاى بدن و كوچكى صدر ( سينه ) و باريكى آن ششم زود گرم نشدن بدن . هفتم حالتى بين خواب و بيدارى و بيدارى غالب . هشتم كمى نموّ بدن و كمى نموّ موى بدن و كندى روئيدن دندانها . نهم يبوست مزاج . دهم منفعل شدن از اشياء با ثبات آن انفعال . در تسمين بدن است و امّا علامات مشتركه خون و صفراء يعنى علامات مشتركه در حرارت اوّل اشتعال موذى در بدن دوّم سقوط قوّه سيم عطش چهارم التهاب پنجم تلخى دهان . ششم ضعف نبض . هفتم سرعت هشتم تواتر آن . نهم تأذّى به خوردن مسخّنات . دهم انتفاع به خوردن مبرّداتست . و علامت مشتركه برودت كه بلغم و سودا باشد اگر با يبوست شد اول كمى هضم . دوّم كمى عطش و التهاب سيم استرخاء اعضاء چهارم وجع مفاصل پنجم تب بسيار اگر بلغمى باشد با رطوبت دهانست . ششم تأذى به خوردن مبرّدات و مرطبات در مزاج سرد بلغمى و به خوردن مبرّدات و مخفّفات در مزاج سرد سوداوى . هفتم انتفاع بمسخّنات رطبة در مزاج سوداوى و بمسخّنات يابسه در مزاج بلغمى سرد و تر . در ادويه مسمّنه است در تسمين است يعنى فربه كردن بدن و مقصود از اين تسمين يا به تمام بدنست و يا بعضو مخصوص است